معماری امنیتی برای زیرساختهای مدرن
افزایش Remote Access، Cloud، Mobile Users و Distributed Infrastructure باعث شده مرز سنتی شبکه سازمانی از بین برود. در چنین شرایطی، صرفاً محافظت از Perimeter شبکه برای تأمین امنیت کافی نیست.
رویکرد Zero Trust با تغییر مدل امنیتی، دسترسی را بر اساس Identity، Context، Policy و سطح ریسک کنترل میکند.
چالشهای امنیتی
معماری Zero Trust
اصل اساسی Zero Trust، Never Trust, Always Verify است.
در این معماری، هیچ User، Device یا Application صرفاً به دلیل حضور در شبکه قابل اعتماد تلقی نمیشود. دسترسی بر اساس Identity، Least Privilege، Device Posture و Policy تعیین شده و فعالیتها به صورت مستمر مورد بررسی قرار میگیرند.
حوزه های تخصصی
نتیجه
هدف، کاهش Attack Surface، کنترل دقیقتر دسترسیها و ایجاد یک معماری امنیتی چندلایه برای حفاظت از User، Endpoint، Network، Application و Data است.
دیدگاهها